
شعر از: رامیز روشن "Ramiz Rovsen "
ترجمه : اسدالله امرایی
این زمینها را و آسمان را
باران میشوید، آفتاب میخشکاند
در این دنیا خیلی چیزها را
باران میشوید، آفتاب میخشکاند
اشک چشمهامان را
دم مشکهامان را
سنگقبرهامان را
باران میشوید، آفتاب میخشکاند
میآید کیست؟ میرود کیست؟
قنداقه چیست؟ کفن چیست؟
دنیا به فکر خویش است
باران میشوید، آفتاب میخشکاند
غبار ستارهها را هم
حتی سطح آفتاب را هم
حتی رخ باران را هم
باران میشوید، آفتاب میخشکاند
YAĞIŞ YUYUR, GÜN QURUDUR
Bu yerləri, bu göyləri
Yağış yuyur, gün qurudur.
Bu dünyada çox şeyləri
Yağış yuyur, gün qurudur.
Gözümüzün yaşını da,
Bağrımızın başını da,
Qəbrimizin daşını da
Yağış yuyur, gün qurudur.
Gələn nədi, gedən nədi?
Bələk nədi, kəfən nədi?
Bu dünya öz kefindədi,
Yağış yuyur, gün qurudur.
...Ulduzların tozunu da,
Lap günəşin özünü də,
Lap yağışın özünü də
Yağış yuyur, gün qurudur
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر
نظرتان راجع به این مطلب چیست ؟